Hallo allemaal,
Zoals sommige van jullie misschien wel weten hebben wij Denzel (kruising Mechelse herder) anderhalf jaar geleden geadopteerd. Hij was toen elf maanden oud en had nog nooit in een huis gewoond. Hij was erg opdringerig, stond stijf van de stress, heeft nooit regels en grenzen gehad, was erg onrustig, liep ons constant achterna, sliep nooit echt, vertoonde hypergedrag, was bijna overal bang voor en wilde overal achterna jagen. We konden hem geen halsband omdoen want dan liet hij zich vallen en rolde zich zo klein mogelijk op. Hij verdedigde zijn voer en ligplaats vol overgave tegenover onze andere hond Dixie. Nooit tegenover ons overigens.
Met heel veel geduld, duidelijke grenzen en regels, rust, regelmaat, keihard werken en liefde is hij de hond geworden die hij nu is. Een blije vrolijke hond die overdag in huis rustig is, wel 18 uur slaapt en ook regelmatig droomt. Hij luistert erg goed, kan loslopen, zwemt graag en draaft graag naast de fiets. Hij jaagt nergens meer achteraan (met katten en konijnen moeten we hem wel aanlijnen) is alleen nog angstig voor "vreemde" dingen maar vertrouwd ons als we hem laten zien dat er niets is om bang voor te zijn. Hij komt zich niet meer opdringen, kan goed alleen thuis blijven, leert graag nieuwe dingen, is erg slim en werkt graag voor ons. Hij wil het graag allemaal goed doen en is maf van een tennisbal die overigens van mij blijft.....
Wel is het een hond die elke dag controleert of de regels van vandaag nog hetzelfde zijn als die van gisteren.......
Omdat we niets van de eerste elf maanden van zijn leven weten, alleen dat hij slecht is gesocialiseerd is met mensen, blijft hij een rugzakje houden. Hij kan niet tegen groepen met mensen, wordt erg onrustig van mee gaan op visite, heeft soms "ineens" een wantrouwen naar bepaalde vreemde mannen buiten en als we visite krijgen wordt hij happerig en brommerig als de mensen gaan lopen. Dit weten we en kunnen hierop inspelen.
Waar ik echter wel tegenaan loop is het volgende: toen we Denzel een half jaar hadden ben ik met hem naar de kynologen vereniging gegaan voor training. Echter elke keer als ik het volg commando gaf ging hij in mijn jas bijten, tegen me opspringen, piepen, hijgen en in mijn arm bijten. Pupillen groot en niet meer te bereiken. Later kon ik het veld niet meer opkomen of hij begon al met dit gedrag. Ook werd dit erger in de zin van steeds harder bijten. Op de kynologen vereniging adviseerde ze me om Denzel aan beide kanten van zijn nek vast te pakken, hem naar beneden te duwen en "nee" te schreeuwen.
Omdat ik bij deze aanpak geen goed gevoel had en ik de groepen te groot en te druk vond voor Denzel heb ik een andere hondenschool gezocht en gevonden. Hier trainen we in kleine groepjes en kreeg ik het advies om, elke keer als Denzel "door sloeg" hem bij zijn halsband onder zijn kin te pakken, niets te zeggen, rustig blijven, geen oogcontact te maken en als hij rustig was de halsband los te laten en door te gaan met de oefening. Dit heeft heel erg goed geholpen. Hij ging dit gedrag steeds minder vertonen.
Alleen het gaat niet helemaal over. Hij vindt het werken en trainen erg leuk, is super enthousiast maar soms slaat zijn meter van 0 "ineens" naar 10 en gaat hij weer tegen me aanspringen en in mij arm bijten. Met name als hij nieuwe oefeningen nog niet begrijpt, bij de tempo wisselingen tijdens het volgen. Ook tijdens de examens (ik denk door mijn spanning) doet hij dat. Ook loopt de spanning op tijdens het examen omdat ik hem dan niet mag belonen met een tennisbal terwijl hij die wel verwacht.
Graag zou ik van jullie tips krijgen om deze "aanvallen" voor te zijn. Voor mijn gevoel zit hij in 0,000001 sec. op level 10 maar ik mis misschien de voortekenen? En weten jullie misschien hoe ik het beste kan handelen tijdens die "aanvallen" om hem weer rustig te krijgen? Komt het jullie bekend voor?
Sorry voor het lange verhaal maar ik wil een zo duidelijk mogelijk beeld geven van Denzel.



3 doggies








